प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
९२
मृच्छकटिके

 चारुदत्तः–कदाचिदेवमपि स्यात् । ( सर्वतो निरूप्य, सहर्षम् ) वयस्य । दिध्या ते प्रियं निवेदयामि ।।

 विदूषकः--किं ण अवहिदं है। [ किं नापहृतम् ?।]

 चारुदत्तः-हृतम् ।।

 विदूषकः–तधा वि किं पिगं ? । [ तथापि कि प्रियम् ।।

 चारुदत्तः–यदसौ कृतार्थों गतः ।

 विदूषकः–णासो खु सो । [ न्यासः खलु सः ।]

 चारुदत्तः--कथं न्यासः ? । ( मोहमुपगतः )

 विदषकः---समस्ससद् भवं । जई पासो चोरेण अवहिदो तुम किं मोहं उबगदो? ।। समाश्वसितु भवान् । यदि न्यासयौरेणापतस्त्वं किं मोहमुपगतः ? ?]

 चारुदत्तः---( समाश्वस्य ) वयस्य !

कः श्रद्धास्यति भूतार्दै सर्वो मां तुलयिष्यति ।
शङ्कनीया हि लोकेऽस्मिन्निष्प्रताप दरिद्रता ॥ २४ ॥

भोः ! कष्टम् ,---


यदि तावत्कृतान्तेन प्रणयोऽर्थेषु मे कृतः ।
किमिदानीं नृशंसेन धारिश्रमपि दूषितम् ? ॥ २५ ॥

 विदूषकः--अहं खु अवलविस्सं-‘केण दिग्णं, केण गहिद, को वा सक्खि ' त्ति । [ अहं खल्वपलपिष्यामि–'केन दत्तम् , केन गृहीतम्, को वो साक्षी' इति । ]


यावत् । अवहि (ह) दें अपहृतम् ॥ दिष्ट्या इवें ॥ ण अवहिदं नापहृतम् । के इति । निष्प्रतापा निष्पौरुषा ॥ २४॥ यदीति । प्रणयोsर्थित्वम् ।। २५ ।। टिप्प०-1 चौरेण हेमभाण्डं हृतमित्येवंरूपं भूतार्थमिति भावः । ॐ कृतान्तेन

६वेनेत्यर्थः, ‘कृतान्तो यमसिद्धान्तदेवकुशकर्मसु' इत्यमरः ।