प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१०९
चतुर्थोऽङ्कः

 शर्विलक–एवं कृते किं भवति ।।

 मदनिका--तुमं दावं अचोरो, सो वि अज्ञो अरिण, अज्ञआए

सकं अलंकारों उवगदं भोदि । { स्वं तावदचौरः, सोऽध्यायःनृणः, आर्यया स्वकोऽलंकार उपगतो भवति ।]

 शर्विलकः--नन्वतिसाहसमेतत् ।।

 मदनिका--अइ ! उवणेहि, अण्णधा अदिसाहस । [ अयि ! उपनय, अन्यथातिसादसम् ।।

 वसन्तसेना-साडु मदणिए ! साहु । अभुजिस्सए वि* मैतिदं [ साधु मदनिके! साधु । अभुजिष्ययेव मन्त्रितम् ।]

 शर्विलकः----

मयाप्त महती बुद्धिर्भवतीमनुगच्छता ।
निशायां नष्टचन्द्रायां दुर्लभ मार्गदर्शकः ॥ २१ ॥

 मदनिका----तेण हि तुम इमर्पिस कामदेवगेहे मुद्दुत्तों चिड़, जाव अज्ञआए तुह आगमणं णिवेदेमि । [ तेन हि स्वमस्मिन्कामदेवगेहे मुहूर्तकं तिष्ठ, यावदार्यायै तवागमनं निवेदयामि ।]

 शर्विलकः–एवं भवतु ।।

 मदनिका--( उपसृत्य ) अज्जए ! एसो खु चारुदत्तस्स सा- सादो बम्हणो आअदो। [ आर्ये! एष खलु चारुदत्तस्य सकाशाद्राह्मण आगतः ।] अथ निजपतित्वेनैवमाह- तुम दावेति । इदानीं ब्राह्मणभार्यात्वेनेति भावः । मयेति ॥ २१ ॥ अक्षणकेर यीति चारुदत्तस्यानुचरत्वं खीकृत्य ब्रूते । हिप्प०.-1 थथा भार्या मध्यति तथैव मुश्रितमिति भावः । एतावत्पर्यन्तमिदं गवाक्षनिषण्या वसन्तसेनया श्रुतमनुदितं स्वगतमिति यम् ।