प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१५४
मृच्छकटिके

( वसन्तसेना भृक्षारभावं नाटयन्ती चारुदत्तमालिङ्गति )

 चारुदत्तः–( स्पर्श नाटयन्प्रत्यालिङ्ग्य )

भो मेघ ! गम्भीरतरं नद त्वं तव प्रसादात्स्मरपीडित मे ।
संस्पर्शरोमाञ्चितज़ातरानं कदम्बपुष्पवमुपैति गात्रम् ॥ ४७ ॥

 विदूषकः----दासीए पुत्त दुद्दिण ! अणज्जो दाणि सि तुमं, जे अत्तभोदिं विजुआए भायावेसि । [ दास्याःपुत्र दुर्दिन ! अनार्य इदानीमसि त्वम्, यदत्रभवर्ती विद्युता भीषयसि ।।

 चारुदत्तः-वयस्य ! नार्हस्थुपालन्धुम् ,--

वर्षशतमस्तु दुर्दिनमविरतधारे शतहृदा स्फुरतु ।
अस्मद्विधदुर्लभया यदहं प्रियया परिष्वकः ॥ ४८॥

अपि च, वयस्य ।।

धन्यानि तेषां खलु जीवितानि ये कामिनीनां गृहमागतानाम् ।
द्राणि मेघोदकशीतलानि गात्राणि गात्रेषु परिष्वजन्ति ॥ ४९ ॥

प्रिये वसन्तसेने !

स्तम्भेषु प्रचलितवेदिसंचयान्तं
शीर्णत्वात्कथमपि धार्यते वितानम् ।
एषा च स्फुटितसुधाद्रवानुलेपा-
संक्लिन्ना सलिलभरेण चित्रभित्तिः ॥ ५० ॥


॥ ४५ ॥ एतैरिति । वर्णक विलेपनम् ॥ ४६ ॥ ॥ मेघेति ॥ ४७ ॥ वर्षशतमिति । अस्मद्विधदुर्लभयो । दरिद्रस्य वेश्यावाश्यसंभवात् ॥ ४८ ॥ धन्यानीति ॥ ४९ ॥ स्तम्भेष्वित्यादि । प्रकृतिच्छन्दसा । वितानं टिप्प०-1 अत्र गात्रस्य कदम्बोपमा वर्षतवनुगुणैव; नच स्त्री-पुंसयोः सामानाधि- कारण्यमेव संभोग इति वाभ्यम् , एकशयनस्थितयोरपि विप्रलम्भसंभवात्; किन्तु इयोरपि मनोवृत्तिसांमुख्यमेव मुख्थः शङ्कारः । स च मनोवृचरनुकुलवायां संभोगः, प्रतिकूलतायां विप्रलम्भ इति विवेकः । -

  • -*-*-