प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१६२
मृच्छकटिके

एशे अवले शहि विअ में पेक्खि शहश जेव जूदपलाइदे विरों जूदिअले ओहालिअ अत्ताणलं अण्णदो अवक्ते ? । ता को उण एशे अधवा किं मम एदिणा ? तुलिदं गमिश्शं । अले ले गामलुआ ! ओशलध ओशलध ।(आकण्ये) किं भणाध---‘मुहुत्त चिट्ट, चक्कपलि- वट्टि देहि त्ति ? । अले ले, लाअशालअशंठाणकेलके हग्गे शूले चक्कप- लिवट्टि दइश्शं । अधवा एशे एआई तश्शी । ता एवं कलेमि । एदं पवणं अजचामुदत्तश्श रुक्खवा डिआए पक्खदुआलए थावेमि । ( इति प्रवहणं संस्थाप्य ) एशे म्हि आअदे। आज्ञप्तोऽस्मि राजश्यालकसंस्थानेन-- स्थादरक ! प्रवहणं गृहीत्वा पुष्पकरके जीर्णोद्यानं त्वरितमागच्छ इति । भवतु, तत्रैव गच्छामि । वहतं बलीवदः ! वहतम् । कथं आमशकदै रुखो मार्गः? । किमिदानीमत्र करिष्यामि ? । अरे रे, अपसरत अपसरत । किं भणथ–एतत्कस्य प्रवहणम्' इति ?।एतद्राजश्यालकसंस्थानस्य प्रवहणमिति। तरछीघ्रमपसरत । कथमेषोऽपरः सभिकमिव मां प्रेक्ष्य सहसैव द्यूतपला- यित इवे द्यूतकरोऽपवायत्मानमन्यतोऽपक्रान्तः ? । तरकः पुनरेषः १। अथवा किं ममैतेन ? । स्वरित गमिष्यामि । अरे रे ग्राम्याः ! अपसरत अपसरत । किं भणथ–‘मुहूर्तकं तिष्ठ, चक्कपरिवृत्ति देहि' इति ? । अरे रे, राजश्थालकसं- स्थानस्याहं शूरश्चऋपरिवृत्तिं दास्यामि । अथवा एष एकाकी उपस्वी। तदेवं करोमि । एतत्प्रवद्दणमार्यचारुदत्तस्य वृक्षवाटिकायाः पक्षद्वारके स्थापयामि। एषोऽस्म्यागतः । ] ( इति निष्क्रान्तः )।

 चेदी-अजए ! ऐभिसद्दो विअ सुणीअदि । ता आअदो पवहणो । { आयें ! नेमिशब्द इव श्रूयते । तदागते प्रधइणम् ।]

 वसन्तसेना---हले ! गच्छ तुवरदि मे हिअअं; तो आदेसेहि पक्खदुआलअं । [येटि ! गच्छ, स्वरयति मे हृदयम् ; सदादिश पक्षद्वारम्।]


अलीबदः ॥ छूतपलायि इव यूतक्ररः सभिकमिव मां दृष्ट्वा प्रच्छादितश- रीरः । एतेनायकस्य पलायनमुपक्षिप्तम् । गोमेलु प्राम्याः । चक्कपरिवङिओं चक्रपरिवृत्तिम् । शुळे शुरः । एआई तबस्सी एकाकी बराकः । एशे आभदे