प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१६६
मृच्छकटिके

[कथं नुपुरशब्दः । तागता अल्बाय । आयें ! इमौ नासिकारजुकटुकी बलीव । तत्पृष्ठत एवारोहवार्या ।]

( आर्यकतथा करोति )

 चेटः–पादुप्फालचालिदाणं णेउलाणं वीशंतो शहो, भलकंते अ पचहणे । तथा तक्कमि शेपदं अञआए आलूढाए होदवं; ता गच्छामि । जाध गोणा ! जाधे । [पादोत्फालचालितानां नूपुराणां विश्रान्तः शब्दः, भाराकान्तं च प्रवहणम् । तथा तयामि सांप्रतमार्यया- रूढया भवितव्यम् । तदुच्छामि । यात गावौ ! यातम् ।] ( इति परिक्रामति )

( प्रविश्य )

 वीरक–अरे रे, अरे जअ-जअमाण-चंदणअ-मंगल-पुल्लभद- पमुहा !

किं अच्छध वीसद्धा जो सो गोवालदारओबद्धो ।
मेतृण समं वयाइ णरवइहिअ अ बंधणं चावि ॥ ५ ॥

अले पुरत्थिमे पदोलीदुआरे चिट्ठ तुमं । तुम पि पच्छिमे, तुम पि दक्खिणे, तुम पि उत्तरे । जो वि एसो पारखंडो, एवं अहिरु- हिअ चंदणेण समं गदुअ अवलोएमि । एहि चंदणअ । एहि, इदो दाव । [ अरे रे, अरे जय-जयमान-चन्दनक-मङ्गल-पुष्पभद्गप्रमुखाः !

किं स्थ विश्रब्धा गच्छथ यः स गोपालदारको बद्धः ।
भिस्वा समं ब्रजति नरपतिदये च बन्धनं चापि ॥

अरे, पुरस्तातोलीद्वारे तिष्ठ स्वम्, त्वमपि पश्चिमे, त्वमपि दक्षिणे, त्वम- प्युसरे । योऽप्येष प्रकारखण्डः, एनमधिरुह्य वन्दनेन समं गत्वावलोक- यामि। एहि चन्दनक ! एहि । इतस्तावत् ।]


कम् ॥ जग-जयमान-चन्दनक-मङ्गलक-पुण्योटकमुखाः । किं अच्छधेत्यादि । गाथा । किं तिष्ठथ विश्वस्त योऽसौ गोपालदारको बद्धः । भित्त्वा समं व्रजति नरपतिहृदयं ३ बन्धनं चापि ॥ ५ ॥ पुरथिमे पूर्वस्मिन् वीरक विशल्य