प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१७७
षष्ठोऽङ्कः

 वीरकः---अरे, पवहणवाह ! पडिवत्तावेहि पर्वहणे । पलो- इस्से । [अरे प्रवहणवाहक ! परिवर्तय प्रवहणम् , प्रलोकयिष्यामि ।।

 ( चेटस्तथा करोति, वीरकः प्रवहणमारोदुमिच्छति, चन्दनकः सहसा केशेषु गृहीत्वा पातयति, पादेन ताडयति च )

 वीरकः---( सक्रोधमुत्थाय ) अरे, अहं तुए वीसस्थो रोआण्णहिँ करेंतो सहसा केसेसु गेहिअ पादेन ताडिदो । ता सुषु रे, अहिअ- रणमझे जइ दे चउरंग ण कम्पावेमि, तदो या होमि वीरओ । [अरे, अहं क्या विश्वस्तो राज्ञिप्ति कुर्वन्सहसा केशेषु गृहीत्वा पादेन ताडितः। तच्छणु , अधिकरणमध्ये यदि ते चतुरङ्गं न कल्पयामि, तदा ने भवामि वीरः ।]

 चन्दनकः--अरे ! राउले अहिअरणं वा वछ । किं तुए सुण- असरिसेश है। [अरे ! राजकुलमधिकरणं वा ब्रज । किं या शुनक- सदृशेन ? । ]

 वीरकः-तथा । ( इति निष्क्रान्तः )

 चन्दनकः--( दिशोऽवलोक्य ) गच्छ रे पवहणवाह ! गच्छ । जइ को वि पुच्छेदि तदो भणेसि---‘चंदणअवीरएहिं अवलोइदं पवणं वचः । अजे वसंतसेणे ! इमं च अहिण्णाण दे देमि । [ गच्छ रे प्रवहणवाहिक ! गच्छ । यदि कोऽपि पृच्छति तदा भण-‘चन्दनक- वीरकाभ्यामवलोकितं प्रवहणं व्रजति' । आर्ये वसन्तसेने ! इदं चाभिज्ञानं ते ददामि ।}{ इति खङ्गं प्रयच्छति )

 आर्यकः---( खङ्गं गृहीला, सहर्षमात्मगतम् )


स्थापनः । कर्तरीव्याभूतहस्तस्त्वमपि सेनापति जतः ॥ २२ ॥ जादी तुज्झ विसुद्धेति । गाथा । जातिस्तव विशुद्धा माता मेरी पितापि ते पटहः । दुर्मुख करटकभ्राता खमपि सेनापतिजतः ॥ करटको वाद्यविशेषः ॥ २३ ॥ भू० १३