प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१८२
मृच्छकटिके

 चारुदत्त-प्रियं नः प्रियम् ।

 विदूषक–दासीए पुत्ता ! किं चिरइदो सि १ । [ दास्याःपुत्र ! किं विरायितोऽसि ?।]

 वेद---अज्जमिते! मा कुप्प; जाणत्थलके विशुमलिदे त्ति कदुआ गदागदं कलेते चिलइदेम्हि । { आर्यमैत्रेय ! म कुष्य; यानास्तरण विस्मृतमिति कृत्वा गतागत कुर्वश्चिरायतोऽस्मि ।]

 चारुदत्तः----वर्धमानक ! परिवर्तय प्रवहणम् । सखे मैत्रेय । अव- तारय वसन्तसेनाम् ।

 विदूषकः--किं णिअडेण बद्धा से गोड्डा, जेण सगं ण ओद- रेदि ! । ( उत्थाय, प्रवहणमुद्धाट्य ) भो ! ण वसंतसेणी, वसंतसेणो खु एसो । [ किं निगडेन बद्धावस्याः पादौ, चेन स्वयं नावतरति ? । भोः ! न वसन्त- सेना, वसन्तसेनः खल्वेषः ।].

 चारुदत्तः–वयस्य | अलं परिहासेन । न कालमपेक्षते नेहः । अथ वा खयमेवावतारयामि । ( इत्युत्तिष्ठ ति )

 आर्यकः-( दृष्ट्वा ) अये अयमेव प्रवहणखामी । न केवलं श्रुति- रमणीय दृष्टिरमणीयोऽपि । हन्त, रक्षितोऽस्मि ।

 चारुदत्तः---(प्रवहणमधिरुय, दृष्ट्वा च ) अये, तत्कोऽयम् ।।

करिकरसमबाहुः सिंहपीनोन्नतांसः
पृथुतरसमवक्षास्ताम्रलोलायताक्षः ।
कथमिदमसैमानं प्राप्त एवं विधो यो
धति निगडमेकं पादलग्न महात्मा ॥ ५ ॥


चन्दनकेन रक्षितत्वात् ॥ ४ ॥ मा कुप मा क्रोधं कुरु ॥ गोवा पादौ ।

दिप०-1 नृपचिङ्गलक्षितोऽयं महापुरुष इति सूचयत्येतैबिशेषः । 2 राक्षं न

हाति भीः' इति प्रामाण्यात्। ३ निगवन्धनाथनई मिति भावः ।