प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१८६
मृच्छकटिके

अष्टमोऽङ्कः

(ततः प्रविशत्याईचीवरइस्तो भिक्षुः )

 भिक्षुः---अंज्ञा ! कलेध धम्मशंचअं,-

शंजमध णिअपोट णिचं जग्गेध झापडण ।
विशमा इंदि अचोला इलेति चिलचिद धम्म ॥ १ ॥

अवि अ, अणिचदाए पेखि णवलं दाव धम्माणं शलणम्हि ।

पंचजण जेण मालिदा इत्थिों मालिअ गार्म लक्खिये ।।
अबले के चंडाल मालिदे अवसं वि शे णल शग्ग गाहदि ॥ २ ॥
शिल मुडिये तुंड मुडिदे चित्त । मुंडिच कीश मुंडिदे ।।
जाह उण अ चित्त मुंडिदे शाहु शुटु शिल तोह मुंडिदे ॥ ३ ॥

गिहिदकशाओदए एशे चीवले, जावं एदं लअिशालकाहकेलके उजाणे पविशिअ पोक्खलिणीए पक्खालि लहुं लहुं अवक्कमिश्शं

 [ अज्ञाः ! कुरुत धर्मसंचयम्,-

संयच्छत निजोदरं नित्यं जाग्रत ध्यानपटहेन ।
विषमा इन्द्रियचौरा हरन्ति चिरसंचित धर्मम् ॥


शंजम्मधेति । गाथा । क्वचिदृश्यते । संयच्छत निजकमुदरं नित्यं जामत ध्यानपटहेन । विषमा इन्द्रियचौरा हरन्ति चिरसंचित धर्मम् ॥ १ ॥ पंचणेत्यादि । बैंतालीछन्द सा द्वयम् । पञ्चेति । जसंयोगात्पश्चेति पञ्चशब्दो गुरुः छन्दोनुरोधात् । पञ्चजनेति णकारः ( ? )। अबले केति केवलः ककारः एकारश्च लधुः । अचसे बीयत्र सकारो न प्रविष्टः । अन्यथी अवस्से वीति स्यात् । झे गले इयैकारद्वयेऽन्यतरो न गातीयत्र ‘गा' इल्याकारस्य गुरुत्वम् । पञ्चजनाः पञ्चेन्द्रियाणि । इथि अविद्याम् । गाम शरीरम् । लक्खिदे रक्षितः । दुष्टत्वविकृतिपातात् । चण्डालोऽहंकारः । अबलोऽसहायः । अथवेन्द्रियादिविना- शत् । अवश्यं स नरः खर्ग गाइते ।। २ ।। शिरों मुरिडतं तुण्डं मुडित चित्त पाठा०-१ अः (=आर्याः).