प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१८९
अष्टमोऽङ्कः

 विटः---काणेलीमातः । ननु धन्यस्त्वम्' 'पुण्यस्त्वम्' इति भवन्तं स्तौति ।

 शकारः-भावे ! ता कीश एशे इध आगदे ? । [ भाव ! तरिक- मर्थमेष इहागतः ? १]

 भिक्षुः—इदं चीचलं पक्खालिदं । [ इदं चीवरं प्रक्षालयितुम् ।]

 शकारः-- अले दुश्टशमणका ! एशे मम बहिणीवदिणी शव्वुजा- णाणं पबले पुप्फकलंडुज्जाणे दिण्णे, जहिं दाव शुणहका शिला पाणि पिअति । हगे वि पबलपुलिशे मणुश्शके ण पहामि; तहिं तुमं पुक्खलिणीए पुलाणकुलत्थजूशशवण्णाई उश्शगंधिआई चीवलाई पक्खालेशि है । तो तुम एकापहालिगं कलेमि । [ अरे दुष्टश्रम- णक ! एतन्मम भगिनीपतिना सर्वोथानानां अवरं पुष्पकण्डोद्यानं दत्तम् , यन्न तावच्छनकाः शुगलिाः पानीयं पिबन्ति । अहमपि प्रवरपुरुषो मनुष्यको न स्वामिः तत्र त्वं पुष्करियां पुराणकुलित्यूषसवर्णान्युअगन्धीनि चीव- राणि प्रक्षालयसि ? । तस्बामेकमहरिकं करोमि ।

 विटः--काणेलीमातः ! तथा तर्कयामि यथानेनाचिरप्रव्रजितेन भवितव्यम् ।

 शकारः-कध भावे जाणादि ? । [कथं भावो जानाति ? ।

 विटः- किमत्र ज्ञेयम् ? । पश्य

अद्याप्यस्य तथैव केशविरद्दाढ़ौरी ललाटच्छविः
कालस्याल्पत या न्च चीवरकृतः स्कन्धे न जातः किणः ।
नाभ्यस्ता च कषायवस्त्ररचना दूरं निगूढान्तरे
वस्त्रान्तं च पटोच्छ्याप्रशिथिलं स्कन्धे न संतिम्रते ॥ ५ ॥


पिबन्ति । हग्गे वि अहमपि । त्वमपि पुरणकुलित्थयूषसवर्णान्युपगन्धीनि चीव- राणि प्रक्षालयसि । एकप्रहारवन्तं करोमि । एकप्रहारेण मारणोक्ताबयं प्रयोगः । अद्यापीति । गौरी ललाटे शोभा भवति । विरतस्य तस्यात्मनि स्वरूपगतिः (१)। | हिप्प०-1 सांप्रतमेव संन्यासाश्रमोऽनेन गृहीतोऽत एवायमपरिचितः संन्या-

सिनः कार्याकार्यस्येति भावः । तदेवाग्निमलोके वक्ष्यति ।