प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१९३
अष्टमोऽङ्कः

 [भाव ! कापि वेला स्थावरकचेटस्य भणितस्थ ‘प्रवहण गृहीत्वा लघु लम्बागच्छ इति । अद्यापि नागच्छतीति । चिरमसि बुभुक्षितः । मध्याह्न न शक्यते पादाभ्यां गन्तुम् । तत्पश्य पश्य

नभोभध्यगतः सूर्यो दुःप्रेक्ष्यः कुपितवानरसदृक्षः ।
भूमिटेढसंतप्ता हतपुत्रशतेव गान्धारी ॥]

 विटः--एवमेतत् ।

छायासु प्रतिमुक्तशष्पकवलं निद्रायते गोकुलं
तृष्णानैंश्च निधीयते वनमृगैरु पयः सारसम् ।
संतापादतिशङ्कितैर्न नगरीमागे नरैः सेव्यते ।
तप्त भूमिमपास्य च प्रवद्दणं मन्ये क्वचित्संस्थितम् ॥ ११ ॥

 शकारः--भावे !

शिलशि मम णिलीणे भाव शुजश्श पादे
शउणिखगविहंगी लुक्खशाहीशु लीणा ।
गलपुल शमशुदशा उहदीहे शशंता
घलशलणणिशण्णा अदवं शिवहति ॥ १२ ॥

भावे । अज वि शे चेडे णाअच्छदि । अत्तणो विणोदणणिमित्त किं पि गाइशं ( इति गायति ) भावे । भावे ! शुदं तुए जे मए गाइदै ।। [ भाव !

शिरसि मम निलीनो भाव ! सूर्यस्य पादः
शकुनिखगविहङ्गा वृक्षशाखासु लीनाः ।
नरपुरुषमनुष्या उष्णदीर्घ श्वसन्तो।
गृहशरणनिषण्णा आतप निर्वहन्ति ।

भवि ! अद्यापि स चेट नागच्छति । आस्मनो विनोदनिमितं किमपि गास्यामि । भाष भाव ! श्रुतं त्वया यन्मयो गीतम् ? ।]


ढसंतप्ता इतपुत्रशतेव गान्धारी । गान्धारी दुर्योधनादिपुत्रशतमाता ॥ १० ॥ छायास्विति ॥ ११ ॥ शिलशीत्यादि । मालिन्या श्लोकः । शिरसि मम निलीनो भाव सूर्यस्य पादः शकुनिखगविहा वृक्षशाखासु लीनाः । नरपुरुष- मनुष्या उष्णदीर्घ श्वसन्तो गृहूशरणनिषण्णा आतप प्रेरयन्ति ॥ १२ ॥ मृ० १३