प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१८८
मृच्छकटिके

 शकारः–जइ वि हगे एवं भणामि, तधा वि तुह एशे आदले अहिलुह भटके' त्ति भणिदं। [यद्यप्यहमेवं भणामि, तथापि तवैष आचारः ‘अधिरोह भट्टारक! इति भणितुम् ।

 विटः--आरोहतु भवान् ।

 शकारः–एशे शंपदं अहिउहामि । पुत्तका थावलको चेडा ! पलिवत्ताबेहि पवहण । [एष सांप्रतमधरोहामि । पुन्नक स्थावरक चैट ! परिवर्तय प्रवहणम् ।

 चेटः---( परावर्य ) अहिलुहदु भट्टालके । [ अधिरोहतु भट्टारकः ।]

 शकार--( अधिरुत्यावलोक्य च शक्क नाटयित्वा, त्वरितमवतीर्य, विटं- कण्ठेऽवलम्ब्य ) भावे भावे ! मलेशि मलेशि । पवणाधिळूढा लक्खशी चोले व पडिवशदि । ता जइ लक्खशी, दो उमै वि मू । अध चोले, तदो उभै वि खजे । [ भाव भाव ! मृतोऽसि मृतोऽसि । प्रवहणा- धिरूढा राक्षसी चौरो वा प्रतिवसति । तद्यदि राक्षसी, सदोभावपि मुषितौ । अथ चौरः तदोभावपि खादितौ ।]

 विट:---न भेतव्यम्; कुतोऽत्र वृषभयाने राक्षस्याः संचारः ।। मा नाम ते मध्याह्नाकेतापच्छिन्नदृष्टेः स्थावरकस्य सकञ्चुको छायां दृष्ट्वा भ्रान्तिरुत्पन्ना है।

 शकारः-पुत्तका थावलका चेडा जीवेशि ? । [पुत्रक स्थावरक चेट ! जीवसि ? ।]

 चेटः---अध ईं। [ अथ किम् ।]


अप्रतः प्रवणमधिरोहामि ॥ ययप्यहमेवं ब्रवीमि, तथापि तवेष आचारः अधिरोह भारक' इति भणितम् ॥ अवडणे राक्षसी चौरो वा प्रतिवसति । मुझे खन्ने इति