प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१९९
अष्टमोऽङ्कः

 शकारः---भावे ! पदहणाहिँ इत्थिआ पडिवशदि; ती अव- लोएहि । [ भाव ! प्रवहणान्तः स्त्री प्रतिवसति; तदवलोकय ।]

 विटः--कथं स्त्री है ।

अवनतशिरसः प्रयाम शीघ्रं पथि वृषभा इव वर्षताडिताक्षः।
मम हि सदसि गौरवप्रियस्य कुलजनदर्शनकातरं हि चक्षुः ॥ १५॥

 वसन्तसेना---( सविस्मयमात्मगतम् ) कधं मम णअणणं आआ- सअरो जेव्व असालओ ! । ती संसइदम्हि मंदभाओ । एसो दाणि मम मंदभाइणीए ऊसरक्खेत्तपडिदो विअ बीअमुट्टी णिप्फलो इध आग- मणो सेवुत्तो । ता किं एत्थे करइस्सं १ । [कथं मम नयनयोरायासकर एव राजश्यालः ? । तसंशयितासि मन्दभाग्या । एतदिदा मम मन्दागिन्या ऊषरक्षेभ्रपतित इव बीजमुष्टिार्निष्फल मिहागमनं संवृत्तम् । दकिमत्र करिष्यामि ? ।।

 शकारः---कादले खु एशे वुड्चेडे पथहणं णावलोएदि । भावे । आलोएहि पवणं । [ कातरः खल्वेष वृद्धचेटः प्रवहणं नावलोकयति । भाव ! आलोकय प्रवहणम् ।

 विटः–को दोषः ? । भवत्वेवं तावत् ।

 शकारः–कधं शिआला उज्वति, वाअशा वचेति ? । ता जाव भावे अक्खीहिं भक्खीअदि, देतेहिं पेक्खीअदि, तब हमें पलाइश ।। [कथं शृगाला उदीयन्ते, थायसी ब्रजन्ति ? । तद्यावन्नावोऽक्षिभ्यां भक्ष्यते दन्तैः प्रेक्ष्यते, तावदह पलायिष्ये ।।


विपरीतोक्तिः शकारवाक्यत्वात् ॥ अवनतेत्यादि । पुष्पिताग्रा । प्रयाम इति लोटौ मस (?) । गौरवमात्मनि बहुमानः ॥ १५ ॥ बुडूचेडे निन्दितश्रोतः । “वृद्धश्वोभेषांम्ह इत्यावाचकः । अकारणात्' इति पूर्वटीका (?) ॥ कथं ऋगाला इडीयन्ते । वायसा घावन्ति ।। तद्यावद्भावोऽक्षियों भक्ष्यते दन्तैः प्रेक्ष्यते ।