प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२१०
मृच्छकटिके

सर्वकाळं मया पुष्टो मासेन च घृतेन च ।
अद्य कार्ये समुत्पन्ने जातो में वैरी कथम् ॥

भवतु। लब्धो मयोपायः । दसा वृद्धशृगालेन शिरश्चालनसंज्ञा । तदेतं प्रेष्य वसन्तसेना मारयिष्यामि । एवं तावत् । भाव ! थरवं मया भणितः, तत्कथमहमेवं बृहत्तरैः मल्लकग्रमाणैः कुलैजाँतोऽकार्य करोमि ? । एवमेत- दङ्गीकारयितुं मया भणितम् ।।

 विटः-

किं कुलेनोपदिष्ठेन, शीलमेवात्र कारणम् ।
भवन्ति सुतरां स्फीताः सुक्षेत्रे कण्टकिद्रुमाः ॥ २९ ॥

 शकारः----भावे ! एशा तव अगदो लज्जाअदि, ण में अंगी- कलेदि, ता गच्छ । थावलअचेडे मए पिश्टिदे गदे वि । एशे पलाइ गच्छदि । ता ते गेण्हि आअच्छदु भावे । [भाव ! एषा तवामतो लाते न मामङ्गीकरोति । तद्गच्छ, स्थावरकचेटो मया ताडितो गतोऽपि । एष अपलाय्य गच्छति । तस्मात्तं गृहीत्वागच्छतु भावः ।]

 विटः–(खगतम् )

अस्मत्समझे हि वसन्तसेना शौण्डीभावान्न भजेत मूर्खम् ।
तस्मात्करोम्येष विविक्तमस्या विविक्तविश्वम्भरसो हि कामः ॥३०॥

( प्रकाशम् ) एवं भवतु, गच्छामि ।

 वसन्तसेना—(पटान्ते गृहीत्वा ) 0 भणामि शरणागदम्छि । [ ननु भणासि शरणागतास्मि ।]

 विटः----वसन्तसेने। न भेतव्यं न भेतव्यम्; काणेलीमातः । वसन्तसेना तव हस्ते न्यासः ।


तम् ॥ किं कुलेनेति ॥ २९ ॥ अस्मदिति ॥ ३०॥ मासेण न्यासेन, विनाशेन च।। अथवा कपटापछिको प्राणः वृद्धखोः कुदाचिदपचारितस्तिष्ठति शृगालः ॥