प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२११
अष्टमोऽङ्कः

 शकारः--एवं; भम इश्ते एशी णाशेण च्यिश्टदु । [ एवम् । मम इस्ले एषा न्यासेन तिष्ठतु ।]

 विट----सत्यम् ।।

 शकारः--शर्छ । [ सत्यम् ।।

 विदः--( किंचिद्गला) अथवा मयि गते नृशंसो हन्यानाम् । तदपवारितशरीरः पश्यामि तावदस्य चिकीर्षितम् । ( इत्येकान्ते स्थितः )

 शकारः---भोदु, मालइश्श । अधवा कवडकावडिके एशे

बम्हणे बुलुखोडे कदावि ओवालिदशलीले गडिअ शिआले भविअ ढुछभुलिं कलेदि । ता एदश वेचणाणिमित्तं एवं दात्र कलश । (कुसुमावचयं कुर्वन्नात्मानं मण्डयति) वाग्न बाय, वशंतशेणिए । एहि । [ भवतु, मारयिष्यामि । अथवा कपटकापटिक एष ब्राह्माणो वृद्धशृगालः कदाचिदपवारिशरीरो गरचा शृगालो भूत्वा कपटं करोति । तदेतस्य वञ्चना- निमित्तमेवं तावत्करिष्यामि । बाले बाले वसन्तसेने ! एहि ।]

 विटः---अये, कामी संवृत्तः । इन्त, निवृतोऽस्मि, गच्छामि । ( इति निष्क्रान्तः)

 शकीरः--

शुवरणअं देमि पिथं वदेमि पडेमि शीशेण शवेटणेण।।
तधा वि में गच्छशि शुद्धदेति ! किं शेवयं कश्टम मणुश्शी ॥३१

[सुवर्णकं ददामि प्रियं वदामि पतामि शीर्षेण सवेष्टनेन ।
तथापि मां नेच्छास शुद्धदन्ति ! किं सेवक कष्टमया मनुष्याः ॥]

 वसन्तसेनाको एथ संदेहो।(अवनतमुखी ‘खलचरित' इत्यादि- श्लोकद्वयं पठति )


शुषण्णकमिति । उपजातिः । सुवर्णकं ददामि, प्रियं वदामि, पतामि शीर्षेण सवे धनेन सोष्णीषेण । तेन नूनं वैशूली इति प्रसिद्धम् (?)। तथापि मां नेच्छसि शुददन्ति