प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२१४
मृच्छकटिके

चारुदत्तस्स । [हा मातः ! कुत्रासि १ । हा आर्यघारुदत्त ! एष जनोऽर्स- पूर्णमनोरथ एव विपद्यते, तदूर्वमाक्रन्दयिष्यामि । अथवा वसन्तसेनो- भाक्रन्दतीति लज्जनीयं खल्वेतत् । नम आर्यचारुदत्ताय ।]

 शकारः---अज्ज वि गब्भदाशी तश्श जेव पावश णाम गैण्हदि है । ( इति कण्ठे पीडयन्) शुमल गब्भदाशि । शुमल । { अद्यापि गर्भवासी सस्यैव पापस्य नाम गृह्णाति १ । स्मर गर्भदासि ! सर ।

 वसन्तसेना-णमो अज्ञचारुदत्तस्से । [ नम आर्यथावत्तीय ।]

 शकारः—मल गम्भदाशि | मल । [ भ्रियतां गर्भदास ! म्रिय- ताम् । ] ( नाट्येन कण्ठे निपीडयन्मारयति )

( वसन्तसेना मूच्छिता निचेष्टा पतति )

 शकारः—( सहर्षम् )

एदं दोशकलंडिअं अविणअश्शावासभूर्द खलं
लत्तं तश्शे किलागदश लमणे कालागदं आअदं ।
किं एशे शमुदाइलामि णिअों बाहूण शूलशर्ण
जीशाशे वि मलेइ अंब शुमला शीदा जधा भालदे॥ ३६॥

इच्छंत मम ऐच्छति त्ति गणिआ लोशेण में मालिदा
शुणे पुण्फकलंडके त्ति शहशा पाशेण उत्ताशिदा ।
शेवावंचिदभादुके मम पिदा मादेव शा दोपदी
जे शे पेक्खदि दिशं ववशिदं पुत्ताह शुलत्तणं ॥ ३७ ॥


ऊर्ध्वमुचैस्तराम् ॥ शुभल स्मर ॥ मल प्रियख। एदं दोशकलंडिअमित्यादि। शालेन छोकद्वयम् । एतां दोषकरण्डिकामविनयस्यावासभूतां खलां दुर्जनस्वभावा- म् । रक्षां तस्य चारुदत्तस्य किलगतस्य रमणे संभोगनिमित्तं झालागसामागताम् । काल कृष्णाम् । किमेष खेमुदाहरामि निजकं बाह्वोः शूरत्वम् । निःश्वासापि भियते अम्बा सुमृता सीता यथा भारदे ॥ ३६॥ इच्छन्तं मां नेच्छतीति गणिका रोषेण मया मारिता अन्य पुष्पकरके इति सहसा पाशेनोशासिता । मया