प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२१५
अष्टमोऽङ्कः

भोदु, शेपदं वुडुखोडे आगमिश्शदि ति । ता ओशलिअ च्यिश्यामि ।

[एत दोषकरण्डिकामविनयस्यावासभूत सलों रको तस्य किलागतस्य रमणे कालागतामागताम् । किमेष समुदाहरामि निजके बाह्वोः शूरत्वं निःश्वासापि म्रियतेऽम्बा सुमृता सीता तथा भारते ॥ इच्छन्तं मां नेछतीति गणिका रोषेण मया मारिता शून्ये पुष्पकरण्ढक इति सहसा पाशेनोधासिता । सेवावञ्चितभ्रातृका मम पिता मातेव सा द्रौपदी योऽसौ पश्यति नेदृशं व्यवसिते पुत्रस्य शूरस्थम् ॥

भवतु, सांप्रतं वृद्धशृगाल आगमिष्यतीति । ततोऽपसृत्य तिष्ठामि ।]

( तथा करोति )

(अविश्य, चेटेन सह )

 विटः–अनुनीतो मया स्थावरकश्चैटः । तद्यावत्काणेलीमातरं पश्यामि । ( परिक्रम्यावलोक्य च ) अये, मार्ग एवं पादपो निपतितः । अनेन च पतता स्त्री व्यापादिता । भोः पाप ! किमिदमकार्यमनुष्ठितं त्वया ? । तवापि पापिनः पृतनास्त्रीवधदर्शनेनातीव पातिता वयम् । अनिमित्तमेतत् , यत्सत्यं वसन्तसेनां प्रति शङ्कितं मे मनः । सर्वथा देवताः स्वस्ति करिष्यन्ति । (शकारमुपसृत्य ) कालीमातः 1 एवं मयानुनीतः स्थावरकथेटः ।।

 शकारः-भावे । आअदं दे । पुश्तका थावलका चेडा ! तवावि शाअदं । [ भाय ! स्वागतं ते । पुग्नक स्थावरक धेट ! सवापि स्वागतम् ।


रोपेण मारिता । इति ] विपर्यस्य योजना । सेवावञ्चित भ्राता मम पिता माता च सा द्रौपदी । पाठान्तरे तु प्रमांतः पतिः (१)। या सी पश्यति नेशं व्यवसिते पुत्रस्य शूरत्वम् ॥ ३७॥ ता सतः । अपसृत्य तिछामि ॥ पाप इति वृक्षं संबो- धयति । अनिमित्तमसैकुलम् ॥ पिट्टयो पृष्ठतः । दक्षिणदिग्गतत्वं मृतत्वमपि ।