प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२१७
अष्टमोऽङ्कः

 शकारः---जह मम वअणे न पत्तिआअशि, ता पैक्ख पढमें लरिटअशालशंठाणाह शूलत्तण । [ यदि मम वचने न प्रत्ययसे, तत्पश्य प्रथमं राष्ट्रियश्यालसंस्थानस्य शूरत्वम् ।] ( इति दर्शयति ) ।

 विदः----हा, हतोऽस्मि मन्दभाग्यः । ( इति मूच्छितः पतति ) ।

 शकारः---ही ही, उवलदे भावे । [ही ही, उपरतो भावः ।]

 चेटः-शमश्शशद् शमशशद् भावे । अविचालिगं पवणं आणतेण व मए पढमें मालिदा। [ समाश्वसितु समाश्वसितु भावः । अविचारित प्रवहणमानयतैव मया प्रथमं मारिता ।]

 विटः---( समाश्वस्य, सकरुणम् ) हा वसन्तसेने !

दाक्षिण्योदकवाहिनी विगलिता यात स्वदेशं रति-
हो हालंकृतभूषणे सुवदने क्रीडारसोद्भासिनि ! ।
हा सौजन्यनदि प्रद्दासपुलिने हा माशामाश्रये !
हा हा नश्यति मन्मथस्य विपणिः सौभाग्यपण्याकरः ॥३८॥

( सास्रम् ) कष्टं भोः ! कष्टम्

किं नु नाम भवेत्कार्थमिदं येन त्वया कृतम् ।
अपापा पापकल्पेन नगरश्रीनिपातिता ॥ ३९ ॥

(स्वगतम् ) अये । कदाचिदयं पाप इदमकाये मयि संक्रामयेत् । भवतु, इतो गच्छामि । ( इति परिकामति )

(शकार उपगम्य धारयति )

 विटः–पाप ! मा मा स्प्राक्षः । अलं स्वया, गच्छाम्यहम् ।


उक्लदे उपरतः । वाक्षिण्येति ॥ ३८ ॥ किं न्विति ॥ ३९ ॥ हे पाप टिप्प०-- सौभाग्यं सौन्दर्य सुदैवं विलासादीनामद्भुतत्वं च तदेव पण्यं

विक्रयवस्तूजातं तस्याकर: खनिः, उत्पत्तिभूमिरिति भावः । अत्र करुणो रसः ।