प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२२०
मृच्छकटिके

 शकार---णिधणं गर्छ । अले थावलका पुश्तका ! कीलिशे मए कडे १ । [निधन गच्छ। अरे स्थावरक पुग्नक ! कीदृशं मया कृतम् १ ।।

 चेटः–भट्टके ! महंते अकज्जे कडे । [भक ! महदकार्य कृतम् ।]

 शकारः–अले चेडे । किं भणाशि अकज्ने कडेत्ति है। भोदु, एवं दाव । ( नानाभरणान्यवतार्य ) गैण्ह एवं अलंकारों मए ताव दिपणे । जेत्तिके वेले अलंकलेमि तेत्तिकै वेलं मम । अण्णं तवे । [अरे चैट ! किं भणयकार्य कृतमिति ? । भवतु, एवं तावत् । गृहाणेममलंकारम् । भया साधत्तम् । यावत्यो वेलायाभलंकरोमि तावती बेला मम । अन्यदा तव ।]

 चेटः----भट्टके जेव एदे शोहंति, किं मम एदेहिं ?। [ भइक एवैते शौभन्ते, किं ममैतैः ? ।]

 शकारः----ता गच्छ एदाई गोणाई गेण्हि मम केलकाए पाशा- दवालग्गपदोलिकाए च्यिश्ट । जाव इग्गे आअच्छामि । [ तच्छ, एतौ वृषभौ गृहीत्वा मदीयाय प्रासादालाग्रप्रतोलिकायां तिष्ठ । यावदहमाग- छामि । ]

 चैटः----ज भट्टके आणवेदि । [यज्ञक आज्ञापयति । ] ( इति निष्क्रान्तः )

 शुकारः--अत्तपलिताणे भावे गदे अदंशणं । चेडे वि पाशाद बालग्गपदोलिकाए णिगलपूलिदं कदुअ थावइश्शं । एवं मंते लक्खिदे भोदि, ता गच्छामि । अधवा पेक्खामि दाव एदं । किं एशा मला


पासाद बालगपडोळिए । प्रासादोपरि गृहविशेष इति पञ्चव्याख्यातम् ॥ असपलिताणे आत्मरक्षार्थम् । निगलपुरितं अतिगुरुवन्धनोकिरियम् । एवं मन्त्रो- इभिरक्षितो भवति । प्राचारेण प्रच्छदपटेन । णामकिदे नामाहितः । वसन्तसेनाया इति शकारस्य वेति लिखिताक्षरः । शुक्खपण्णउदेणे शुष्कपर्णपुटेन तथा कृत्वा ।