प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२२४
मृच्छकटिके

दिण्ण । भोदु, पेखिश्शं । ( नाट्वेनोद्धाव्य दृष्ट्वा, प्रत्यभिज्ञाय च ) शा जेव बुद्धोवाशिआ । [ हा हा, शुद्धालंकारभूषितः स्त्रीहसो निष्कामति । कथं द्वितीयोऽपि हस्तः १ । प्रत्यभिज्ञानामीवैतं हस्तम् । अथवा, किं विधा- रेण । सस्यं स एव हो येन मेऽभयं दत्तम् । भवतु, पश्यामि । सैब बुद्धोपासिका।]

( वसन्तसेना पानीयमाकाङ्क्षति )

 भिक्षु?--कधं उदयं मग्गेदि है । दूले च दिग्विआ । किं दाणि एस्थ कलशं ? । भोदु, एदं चीवलं शे उवलि गालइश्शं । [कथं इकं याचते १ । दूरे च दीर्घिका, किमिदानीमग्र करिष्यामि ? । भवतु, शुतजीवरमस्या परि गालयिष्यामि । ] ( तथा करोति )

( वसन्तसेना संज्ञां लब्ध्वोत्तिष्ठति, भिक्षुः पटान्तेन वीजयति )

 वसन्तसेना-अज्ज ! को तुम है। [ आर्य ! कस्त्वम् ? । ]

 भिक्षुः----किं में में शुमलेदि बुद्धोवाशिआ देश शुवण्पणिक्कीदं ? | [ किं मां न स्मरति बुद्धोपासिका दशसुवर्णनिष्क्रीतम् ? ।]

 वसन्तसेना-सुमरामि, ण उण जधा अजो भणादि । वरं अहं वरदा जेव । [ स्मरामि, न पुनर्यथाऽऽय भणति । वरमहमुफ्तैव ।]

 भिक्षुः---बुद्धोवाशिए ! किं ण्णेदं १ । [बुद्धोपासिके ! किं न्वि- दम् ।।]

 वसन्तसेना---( सनिर्वेदम् ।) जे सरिसं वेसभावस्स । [यत्सद्दर्श वेषभावस्य ।]


शुद्ध केवल कटकादि न खभाव एवलंकरणं यत्र सः । दुदिए द्वितीयः । शे


---



--- टिप्प-1 केवलं त्वां स्मरामि, नतु देशसवर्णनिक्रीतत्वेनेति महानुभावतेयं

मतामिति भावः ।