एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२४१
नवमोऽङ्कः

 शकारः---( सक्रोधम् ) आगदेशि ले इश्तिआधादआ ! आग- देशि ? ! अहो पाए ववहाले, अहो धम्मे ववहाले; जं एदाह इश्थि- आघादका आशणे दीअदि । ( सगर्वम् ) भोदु णं दीअदु । [ आग- तोऽसि रे स्त्रीघातक ! आगतोऽसि ? । अहो न्याय्यो व्यवहारः, अहो धर्यो व्यवहारः; यदेतस्मै श्रीवातकायासनं दीयते । भवतु, ननु दीयताम् ।] अधिकरणिकः-आर्य चारुदत्त ! अस्ति भवतोऽस्या आर्याया दुहित्रा सह प्रसक्तिः प्रणयः प्रीति है। चारुदत्तः–कस्याः १ ।।

 अधिकरणक–अस्याः । ( इति वसन्तसैनामातरं दर्शयति )

 चारुदत्तः- उत्थाय ) आयें ! अभिवादये ।।

 वृद्धा--जाद 1 चिरं में जीव । (खगतम् ) अॐ सो चारुदत्तो । सुणिक्खितं खु दारिआए जोवणं । [ जात ! चिरं में जीव । अयं स चारुदत्तः । सुनिक्षिप्त खलु दारिकया यौवनम् ।] अधिकरणिक-आर्य ! गणिका तव मित्रम् ? ।

(चारुदत्तो लञ्जो नाटयति )

 शकारः ---

लाए भीलदाए वा
चालितं अलिए णिशूहिदु ।
शों मालिअ अस्थकालणाप
दणि गूहदि ण तं हि भटके ॥ १७ ॥


नेत्रविशालत्वमुक्तम् ॥ १६ ॥ प्रसक्त ( क्तिः ) प्रणयो रागानुबन्धः प्रीतिर्वेति । प्रीतिः स्नेहमात्रम् ॥ लजाए इत्यादि । वैतालीयम् । एई इति सबिन्दुवि- कारो लघुः छन्दोनुरोधात् । लजयी भीरु¥तया च लक्षित: । त्वमित्य- थत् । किमर्थम्लीके स्त्रीवधादौ दरिद्रमारणं निगृही ( गूहि ) तुम् (?) । कुत एवमित्या.-स्वयं मारयित्वार्थ निमित्तमिदानीं गृह्णाति न नष्टके । अपि तु नष्ट- पाठा०---१ पिणमूहदि ण तं हि भटके. मृ० १६