प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२४६
मृच्छकटिके

कमन्वेषयन् , अपवारितं प्रवहणं व्रजतीति विचारं कुर्वान्वेषयन्, 'अरे ! स्वयाप्यालोकितम् , मयाभ्यालोकितव्यम्' इति भणचेव चन्दनमहत्तरण, पादेन ताडितोऽस्मि । एतच्छुत्वार्य मिश्राः प्रमाणम् ।]

 अधिकरणिकः---भद्र ! जानीर्ष कस्य तत्प्रवहणमिति ? ।

 वीरकः----इमस्स अजचारुदत्तस्स । वसंतसेणा आरूढा पुष्फक- रेडकजिएणुज्जाणं कीलिदु णीअदि ति पर्वहणवाहएण कहिदं । [ अस्थायेचारुदत्तस्य । वसन्तसेनारूढा पुष्पकरण्डकजीर्णोधार्न क्रीडितुं नीयत इति प्रवहणवाहन कथितम् ।)

 शुकारः-पुणो वि शुदं अज्जेहिं ।। [पुनरपि श्रुतमार्यैः ? ।]

 अधिकरणिकः--

एष भो ! निर्मलज्योत्स्नो राहुणा आस्यते शशी ।
जलं कुलावपातेन प्रसन्नं कलुषायते ॥ २४ ॥

वीरक ! पश्चादिह भवतो न्यायं द्रक्ष्यामः । य एषोऽधिकरणद्वार्यश्व- स्तिष्ठति, तमेनमारुह्य गत्वा पुष्पकरण्डकोयानं दृश्यतामस्ति तत्र काचिद्विपज्ञा स्त्री ने वेति ।

 वीरकः-जं अज्जो आणवेदि । ( इति निष्क्रान्तः, प्रविश्य च ) गदो म्हि तहिं । दिई च मए एथिकलेवरं सावएहिं विलुप्पते । [ थदायें आज्ञापयति । गतोऽस्मि तत्र । इष्टं च मया स्त्रीकलेवरे श्वापदेविलु- प्यमानम् ।]

 श्रेष्ठिकायस्थौ--कधं तुए जाणिदं इत्थिकलेवरं त्ति ? । [कथं १३या ज्ञातं मीकलेवरमिति १ ।]

 वीरक–सावसेसेहिं केसहत्थपाणिपादेहि उवलक्खिदं मए । [सावशेषैः केशहस्तपाणिपादैरुपलक्षितं मया ।]


एष इति ॥ २४॥ सावएहिं श्वापदैः ॥ [ सावसेसेहिं ] सावशेषाभ्याम् ॥