प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२६६
मृच्छकटिके

अब्भुदप अवशाणे हे अ लातदिवे इदगा ।
सद्दामे ब्व किशोली भिदी खु पहिच्छिदं जादि ॥ १९ ॥

अणं च,----

शुक्खा वि वदेशी शे किं चिणमिअमथएण काअव्वं ।
लाहुगहिये वि चंदे ण चंदणीए जणपदश्श ॥ २० ॥

[ अरे, आर्यचारुदत्त निरुपपदेन नान्नालपसि ? । अरे, पश्य

अभ्युदयेऽवसाने तथैव रात्रिंदिवमहत्तमार्गा ।
उद्दामेव किशोरी नियतिः खलु प्रत्येषितुं याति ।।

अन्यछ,-- शुष्का अपि प्रदेश अस्य किं विनमितमस्तकेन कर्तव्यम् । राहुगृहीतोऽपि चन्द्रो न वन्दनीयो जनपदस्य ॥]</poem>}}}}

 दारकः–अरे रे चांडाला ! कहिं मे आवुक मेध १ [अरे रे चाण्डालाः ! कुत्र मम पितरं नयत ? । ]

 चारुदत्तः---वत्स ! ।

असेन बिभ्रत्करवीरमालां स्कन्धेन शूलं हृदयेन शोकम् ।
आघातभद्यामनुप्रयामि शामित्रमालब्धुमिवाध्वरेज़ः ॥ २१ ॥


निश्पपदेन आर्य इत्यादिविशेषणशून्येन । अरुभुदए इत्यादि । गाथा । अभ्युदये चावसाने च तथैव रात्रिंदिवमहतमाग । अव्याहतप्रसिद्धा इत्यर्थः । उद्दामेव किशोरी नियति (६) वं खलु प्रत्येषितुं याति ॥ १९॥ शुष्केत्यादि । गाथा । अत्र द्विती- ये खण्डचतुर्थपञ्चमभाग पञ्चममात्री( ?) शुक्रा अपि प्रदेशा अङ्गानि । शे अस्य । किं विनमतमस्तकेन अवनतशिरसा किं कर्तव्यम् । अस्य स्त्री [ ६ ] णस्य लजया- नतशिरसोऽपि न कुत्सेत्यर्थः । कुत एवमित्यत आह–राहुगृहीत इद चन्द्रो वन्दनीयो अनपदस्य । *किं' शब्द अवर्योभयोरईयोज्य इत्याहुः ॥२०॥ अंलेने ति । आघातं अधिकरणवधस्थानम् । वालकम् (१) 'स(४) मिता बन्ने' इति पाणिनेः सूत्रम् । शमितरि भवं शामित्रं यज्ञे पशुघातस्थानम् । आलब्धोऽभि-