प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२६७
दशमोऽङ्कः

 चाण्डालः–दालआ ।

हु अन्हे चांडाला चांडालकुलम्मि जादपुव्या वि।
जे अभिवंति शाहूं ते पावा ते अ चांडाला ॥ २२ ॥

[दारक!

न खलु वयं सापडालाश्चाण्डालकुले जातपूर्वा अपि ।
येऽभिभवन्ति साधं ते पापास्ते च चाण्डालाः ॥]

 दारकः--ता कीस मारेध आवुक ? । [तस्किमर्थ भारयत पितरम् ? ।]

 चाण्डालः–दीहाओ, अत्त लाअणिओओ खु अवलज्झदि, ण हुअम्हे । [ दीर्घायुः ! अत्र राजनियोगः खस्वपराध्यति, न खलु वयम् ।।

 दारकः–वावादेध में, मुंचध आयुकं । [ व्यापादयत माम्, मुञ्चत पितरम् ।

 चाण्डालः–दीहाओ ! एवं भयंते चिलं में जीव । [ दीर्घायुः ! एवं भणश्चिरं में श्रीव १]

 चारुदत्तः–( सास्रं पुत्रं कण्ठे गृहीत्वा )

इदं तत्स्नेहसर्वस्वं सममाढ्यदरिद्रयोः ।
अचन्दनभनौशीरें हृदयस्यानुलेपनम् ॥ २३ ॥

(असेन बिभ्रत्-'[१०२१] इत्यादि पुनः पठति, अवलोक्य स्वगतम् , अमी हि वस्त्रान्तनिरुद्धचक्राः' [ १०।१६] इत्यादि पुनः पठति )

 विदूषकः--भो भइमुहा मैचध पिअवअस्सं चालुदत्त में वावादेध । [भो भद्रमुखाः ! मुञ्चत प्रियवयस्य चारुदत्तम् : मां व्यापादयत।]


मन्त्रितः । मारित इत्येके ।। २१ ॥ ण हु अम्हे इत्यादि । गाथा। ‘न [ख] अयं चाण्डालाश्चाण्डालकुले जातपूर्वा अपि । येऽभिभवन्ति साधं ते पापास्ते च चाण्डालाः ॥ २२ ॥ अमी हि त्वा देवा दावामर्धमद्यावगच्छामीत्यादि सर्चः स्वाधीन इत्यर्थः (१) । इदमिति ॥ २३ ॥ किं पेक्खधेति । गाथा । के