प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२७१
दशमोऽङ्कः

लोगे ण होदि । मए खु विशगठिगब्भपविण विअ कीडएण किं पि अंतलं मग्गमाणेण उप्पाडिदे तोह दलिद्दचारुदत्ताह विणाशे । शंपद अक्षण केलिकाए पाशादबालग्गपदोलिकाए अहिलुहिअ अत्तणो पल- कम पैक्खामि । ( तथा कृत्वा, दृष्ट्वा च ) ही ही, एदाई दलिचालूद- साह वझे गीअमाणाह एवले जणशंमई, जं वेलं अम्हालिशे पबले वलमणुश्शे वझे णीअदि तं वेलं केदिशं भवे । (निरीक्ष्य ) कधं ? एशे शे गवबलद्दके विअ मंडिदे दक्खिणं दिशं णीअदि १ । अध किंणिमित्तं मम केलिकाए पाशादबलग्गपदोलिकाए शमीवे घोशणा णिवडिदा, णिवालिदा अ ? । ( विलोक्य ) कधं थावलके चेडे वि पत्थि इध है। मा पाम तेण इदो गदुअ मंतमेदे कड़े भविश्शदि । ता जाव णं अण्णेशामि।

[मसेन तिक्ताम्लेन भक्तं शाकेन सूपैन समरस्यकेन ।
| भुक्तं मयात्मनो गेहे शालीयरेण गुडौदनेन ।।।

भिक्षकांस्यवस्खणायाश्चाण्डालवाचायाः स्वरसंयोगः । यथो चैष उद्गीतो वध्यडिण्डिमशब्दः पटहानां च श्रूयते, तथा तयामि, दरिद्वचारुदत्तको अध्यस्थानं नीयत इति । तस्येक्षिष्ये । शत्रुविनाशो नाम मम महान्हृदयस्य परिशोधो भवति । श्रुतं च मया, योऽपि किल शत्रु व्यापाद्यमानं पश्यति, तस्याम्यस्मिञ्जन्मान्तरेऽझिरोगों न भवति । मया खलु विषअन्थिगर्भ- प्रदिशेनेच कीटकेन किमप्यन्तरं मृगयेमागेनोत्पादिततस्य दरिद्रचारुदत्तस्य विनाशः । सांप्रतमामथायां प्रसादबालाअप्रतालिकायामधियात्मनः पराक्रम पश्यामि । ही दी, एतस्य दरिद्वचारुदत्तस्य वध्यं नीयमानयैववि- नसंमर्दः, यथा वेलायामसदृशः अवरो वरमानुषो वयं वीयते तस्या


मिशब्दः श्रूयते पटहानां च शब्दस्तथा तर्कये । यः शत्रु व्यापाद्यमाने प्रेक्षते तस्याक्षिणी शीतलायेते । विषण्डिकामध्यप्रविष्टेन च कीटकेन । ही विस्मये । कथमित्यर्थः । एव एतावान् महान् । यस्यो वेलाय अस्मादृशो महान्वरम नुष्यो वयं वृधस्थान नीयते तस्य वेलागों कीदृग्भवेत् ।। पवबलइके विअ नव-