प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२७५
दशमोऽङ्कः

 रोहसेनः--किं मर गदेण कादब्वं ।। { किं मया गतेन कर्त- व्यम् ? ।]

 चारुदत्तः--

आश्रमं वत्स ! गन्तव्यं गृहीत्वाद्यैव मातरम् ।
मा पुत्र ! पितृदोषेण त्वमप्येवं गमिष्यसि ॥ ३२ ॥

तद्वयस्य ! गृहीत्वैनं व्रज ।

 विदूषकः---भो वअस्स ! एवं तुए जाणिदं, तुए विणा अहं पाणाई धारेमि त्ति ? । [ भो वयस्य ! एवं त्वया शतम् , त्वया विनाह प्राणान्धारयामीति ? ।]

 चारुदत्तः–वयस्य ! स्वाधीनजीवितस्य न युज्यते तव प्राणपरि- त्यागः ।।

 विदूषकः—( स्वगतम्) जुत्तं एणेदं, तधा वि ण सकुणोमि पिअ- वअस्सविरहिदो पाणाई धारेद् ति । ता बम्हणीए दारों समप्पिy पाणपरिचाएण अत्तणो पिअवअस्सं अणुगमिस्से । ( प्रकाशम् ) भो वअस्स ! पराणेमि एवं लहूं। [युक्तं न्विदम् । तथापि न शक्नोमि प्रिय- वयस्यविरहितः प्राणान्धर्तुमिति । ताह्मण्यै दारकं समय प्राणपरित्यागेना- स्मनः प्रियवयस्यमनुगमिष्यामि । भो वयस्य ! परानयाम्येत लधु । ] ( इति सकण्ठप्रहं पादयोः पतति )

( दारकोऽपि रुदन्पतति )

 शकारः-अले! णं भणामि शपुत्ताकं चालदत्ताकं वावादेध ति । [ अरे ! ननु भणामि सपुत्रकं चारुदत्तं व्यापादयतेति ।]

( चारुदत्तो भयं नाटयति )


तुयलशि त्वरसे ॥ आश्रममिति ॥ ३२ ॥ किं ओहशशीत्यादि । गाथा । टिप्प..1 तव पित्रा वसन्तसेना मारितेत्यपवादरूपपिपराधेन त्वमपि मैदंविधां

दशां मध्यसीति भावः ।