प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२९२
मृच्छकटिके

 शकारः–हीमादिके, पचुज्जीविदे म्हि । [ आश्चर्यम्, प्रयुज्जीवि- तोऽस्मि । ] ( इति पुरुषैः सह निष्क्रान्तः )

(नेपथ्ये कलकलः)

(पुनर्नेपथ्ये )

 एसा अजचालुदत्तस्स वहुआ अजा धूदा पदे वसणंचले विलग्गंत दारलं आखिवंती बाप्फभरिदणअणेहिं जणेहिं णिवारिजमाणा पज्जलिदे पावए पविसर्दि। [एषार्यचारुदत्तस्य वधूरार्या धूता पदे वसनाञ्चले विलगन्त दारकमाझिपन्ती बाष्पभरितनयनैर्जनैर्निवार्यमाणा प्रज्वलिते पावके प्रविशति ।]

 शर्विलकः-{ आकर्त्य, नेपथ्याभिमुखमवलोक्य ) कथं चन्दनकः । चन्दनक ! किमेतत् १ ।।

 चन्दनकः—( प्रविश्य ) किं ण पेक्खदि अज्जो है। महाराअप्पा- सादं दक्खिणे महतो जणसं मद्दो वट्टदि । ('ए'सा' (पृष्ठे ) इत्यादि पुनः पठति ) कधिदं अ मए तीए, जधा--अज्जे ! मा साहस करेहि । जीवदि अज्जूचारुदत्त' त्ति । परंतु दुक्खवावुडदाए को सुणेदि, को पत्तिआदि है। [ किं न पश्यत्यार्यः। महाराजप्रासादं दक्षिणेन महाञ्जनसंमर्दो वर्तते । कथितं च मया तस्यै, यथा-'आर्ये! मी साहसं कुरुष्व । जीवत्यायधारुदत्तः' इति । परंतु दुःखव्यापृततया कः शृणोति, कः प्रत्ययते ?।]

 चारुदत्तः—-( सोद्वेगम् ) हा प्रिये ! जीबल्यपि मयि किमेतद्यवसि- तम् है । ( ऊर्ध्वमवलोक्य दीर्घ निःश्वस्य च )

नै महीतलस्थितिसहानि भवञ्चरितानि चारुचरिते यदपि ।
उचितं तथापि परलोकसुखं ने पतिव्रते ! तच विहाय पतिम् ॥५५॥

( इति मोहमुपगतः ।।


आकर्षन्विति ॥ ५३ ॥ शत्रुरिति ॥ ५४॥ ने महति ॥ ५५ ॥ | टिप्प,---1 प्राचीनजीर्णटीकापुस्तके ‘यरसूर्योदयभयतः कचिनोचितपात्रमेळनं न कृतम् । सुन्दरयुक्तिभिरर न्यदाचन्दनकोक्तिनीलकण्ठस्तत् ॥' इत्या पक्ष्यते, तेना- यमग्रिमो अन्थो नीलकण्ठीय इति विभाब्यते । 2 यद्यपि भवत्याकारितानि पातिव्रत्य- सुशीलतादिलक्षणानि महतळसहानि न सन्ति, भूतले स्थातुं भूरसमध तथापि त्वया

वर्गसुखं मया विना त्वयैकाकिन्या पातिव्रत्यान्न भोक्तुं युक्तमिति निष्कर्ष: ।।