प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
६४
मृच्छकटिके

 वसन्तसेना--अभअं सरणागदस्से १ हजे ! ढक्केहि पक्ख- दुआरअं । [अभयं शरणागतस्य । चेटि ! पिधेहि पक्षद्वारकम् ।]

( चेटी तथा करोति )

 वसन्तसेना-कुदो दे भॐ ? । [ कुतस्ते भयम् ? ।।

 संवाहकः---अजे ! धणिकादो । [ आयें ! धनिकात् । ]

 वसन्तसेना--हजे ! संपदं अववुिशु पक्खदै आरको । [ चेटि ! सांप्रतमपावृणु पक्षद्वारकम् ।]

 संवाहकः-( आत्मगतम् ) कधं धणिकादो तुलिदै शे भअका- लणं ? । शुङ खु एवं बुच्चदि,

जे अत्तबलं जाणिअ भालं तुलिदं वहेइ माणुश्शे ।।
ताई खलणे ण जयदि ण अ कंतीलगडे विवादि ॥ १४ ॥

एल्थ लक्खिदम्हि । [कथं धनिकाललितमस्या भयकारणम् ? सुष्टु खल्वे- वमुच्यते,-

ये आत्मबले ज्ञात्वा भारं तुलितं वहति मनुष्यः ।।
तस्य स्खलनं न जायते न च कन्तारगसो विपद्यते ॥

अन्न लक्षितोऽस्मि ।।

 माथुरः-( अक्षिणी प्रमृज्य, द्यूतकरं प्रति ) अले, देहि देहि । [अरे, देहि देहि ।]


जे अत्तबलमित्यादि । वैतालीयं छन्दः । यो (य) आत्मबलं ज्ञाला भारं तुलितं वहति मनुष्यः । तस्य स्खलनं न जायते न च कान्तारगतो विपद्यते ॥ १४ ॥ तुलितं कलितमिति वा पदान्त-' इति बिन्दोलंबुलम् । वसन्त- सेनाया अशक्यविषये व्यापार युक्तः ॥ गोहे मनुष्यः । तस्य दुरात्मनो माया. टिप्प-1 गड़े इत्येारो लघुः पठनीयः, छन्दोनुरोधात् । 2 दृढे सशङ्कलं,

विधेहीवर्थः। 8 स्वानुरूपम् ।