प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
७०
मृच्छकटिके

 माथुर–सुहं तुए हो । [ सुखं तव भवतु ।]

 चैटी–अज्ज ! कदमो तुम्हाणं सहिओ [ आर्य ! कतरो युवयोः सभिकः ?।]

 माथुरः-

कस्स तुष्टुं तणुमज्झे अहरेण रददट्ठदुन्विणीदेण।
जम्पस मोहलवअणं आलोअंती कडक्खेण ॥ १६ ॥

पास्थि मम विवो, अण्णत ब्वज ।

[ कस्य स्वं तनुमध्ये अधरेण रतदष्टदुर्विनीतेन ।
जल्पसि मनोहरवचनमालोकयन्ती कटाक्षेण ॥

नास्ति मम विभवः, अन्यत्र व्रज ।]

 चैटी–जइ ईदिसाई णं मंतेसि, ता ण होसि जूदिअरो । अस्थि को वि तुम्हाण धारओ ? । [थदीदृशानि ननु मन्त्रयसि, तदा न भवसि भूतकरः । अस्ति कोऽपि युष्माके धारकः ? ।]

 माथुरः--अत्थि, दशसुवण्णं धालेदि । किं तस्स ? । [अस्ति, दशसुवर्ण धारयति । किं तस्य ? ।]

 चेटी--तस्स कारणादो अज्ञआ इमं हत्याभर पडिवादेदि । णहि णहि, सो जेव पड़िवादेदि । [ तस्य कारणादायैद हस्ताभरणं प्रति- पायति । नहि नहि, स एव प्रतिपादयति ।]

 माथुरः----( सहर्ष गृहीत्वा ) अले, भणेशि ते कुलपुरा–“भूदं तुए गैथु । आअच्छ, पुणो जूदं रमह' । [अरे, भणसि तं कुलपुत्रम्- ‘भूतस्तव गडः। आगच्छ, पुनथूर्त रमख'।]

( इति निष्कान्तौ )


कस्से तुहमित्यादि । गाथा । मनोहरमव्यक्तं यद्वचनं तन्मन्मनवचनम् । हेतनुमध्ये ! कस्य वं मन्मनवचनम् (१)। दुर्विनीवेन रती दृष्टेनाधरैण अल्पसि । अलोकयन्ती कारेण ॥ १६ ॥ मम विभवो नास्ति । अन्यत्र गच्छ॥ धारयति ।।