प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
७५
द्वितीयोऽङ्कः

 वसन्तसेना–सुडु दे किदं; तदो तदो । [ सुष्टुं त्वया कृतम् । ततस्ततः ।।

 कर्णपूरकः——तदो अज्जए ! ‘साई रे कण्णऊरअ । साहु त्ति एत्तिअमेत्तं भणंती, विसमभरकंता विअ णावा, एक्कदो पल्हत्था सअला उज्जइणी आसि । तदो अजए ! एकेण सुण्णाई आहरणट्टा- गाई परामुसिअ उद्धं पेखिअ दीह जीससिअ अर्ज पावारओं मम उवरि क्खित्तो । [ तत आयें ! साधु रे कर्णपूरक ! साधु' इत्येतावन्मानं भणन्ती, विषमभराक्रान्ता इव नौः एकातः पर्यस्ता सकलज्जयिन्यासीत् । तत आयें ! एकेने शून्यान्याभरणस्थानानि परामृश्य ऊध्र्व प्रेक्ष्य दीर्दै निःश्वस्यायं आवारको ममोपरि क्षिप्तः ।]

 वसन्तसेना---कण्णऊरअ 1 जाणीहि दाव किं एसो जादीकुसुम- वासिदो पावारओ या वेत्ति । | कर्णपूरक ! जानीहि तावत्किमेष जाती- सुमवासिवः प्रावारको न वेति ।]

 कर्णपूरकः-अजए ! भदगंधेण सुडु तं गंधं ण जाणामि । [ आर्ये! मदगन्धेन सुष्टु त गन्धं न जानामि ।।

 वसन्तसेना--णाम पि दाव पेक्ख । ( नामापि तावत्प्रेक्षस्व ।]

 कर्णपूरकः--इमं णामं, अजआ एव्व वाएदु । [ इदं नाम, आर्यैव वाचयतु ।] ( इति अवारकमुपनयति )

 वसन्तसेना--अज्ञचारुदत्तस्स । [ आर्य चारुदत्तस्य ।] ( इति वाच- यित्वा सस्पृहं गृहीत्वा प्रावृणोति )

 चेटी-कुण्णऊरअ ! सोहदि अजए पावारओ । [ कर्णपूरक! शोभस आर्यायाः अवारकः ।]


टिप्प०-1 चारुदतेनेत्यर्थः । स्वाॐ भूषणानि न सन्ति' इति विचार्य, दरि. दोऽहं जातः' इति निर्विद्य च देवान्तराभावाद प्राचारकमेव प्रादादिति भावः । अयं हि प्रथम वर्णितः प्रावरिक इति यम् ।