प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
१९७
अष्टमोऽङ्कः

 चेट--विभज्ज ले पवहण ! शमं शामिणा विभज्ज । अण्णे पवणे भो । भट्टके गदुअ णिवेदेमि । (प्रवेश्य ) कधं ण भग्गे हैं । भट्टके ! एशे उवत्थिदे पचहणे । [ विभञ्ज रे प्रवहण ! समं स्वामिना विभञ्ज । अन्यत्प्रवहणं भवतु । भट्टारकं गत्वा निवेदयामि । कथं न भग्नम् ।। भट्टारक ! एतदुपस्थितं प्रवहणम् ।]

 शकारः–ण छिण्णा गोणी ? । ण मला लज १ । तुम पि ण मले है । [न छिन्नौ वृषभौ ? । न मृता रजवः ? । स्वमपि न मृत: १।]

 चेटः---अध इं। [ अथ किम् ।]

 शकारः--भावे ! आअच्छ; पवणं पेक्खामो। भावे ! तुम पि में गुलु पलमगुछ । पेक्खीअशि शादलके अब्भंतलकेत्ति पुलक्कल- एणीएत्ति तुमं दावे पचहणं अग्गदो अहिलुह । [भाव ! आगच्छ; प्रव- हुणं पश्यावः । भाव ! त्वमपि मम गुरुः परमगुरुः । प्रेक्ष्यसे सादरकोऽभ्य तरक इति पुरस्करणीय इति एवं तावत्प्रवहणामअतोऽधिरोए ।]

 विटः---एवं भवतु । ( इत्यारोहति )

 शकारः----अधवा च्यिश्ट तुमं । तुह बप्पकेलके पवहणे, जेण तुमं अगदो अहिलुहशि । हग्गे पक्हणशामी; अगदो पखहणं अहिङहामि । [अथवा तिष्ठ स्वम् । तव पितृसंबन्धि प्रवहणम् , येन स्वम- अतोऽधिरोहसि । अहं प्रवहणस्वामी; अग्रतः प्रवहणमधिरोहामि ।

 विट-भवानेवं ब्रवीति ।।


णमित्याह-कथं न भग्न इति ॥ म छिण्णा लज, ण मला गोणा इति वक्तव्ये शकारोक्तत्वाद्धमणम् । मम गुरुः । गुरुरित्यतिमान्यत्वपरम् एवं त्वं प्रेक्षसे । सावरं महतकृत्वा (?)। पुलक्कलिलीए पुष्पतणीयः (१) पुष्कलिनी । “एकार्यन्व- ययच्छनीश इत्यनेन गुरुत्वमेव द्रढयति' इति प्राचीनटीका (?) । त्वं तावत्पवण- मग्रत आरोह ॥ अथवा तिष्ठ त्वम् । तव पित्र्यं प्रवहणम् । अहं प्रवणस्वामी। टिप्प०-1 ‘छिण्णाज' इत्येकपदस्थापि मध्ये पदान्तरैयैवहितत्वं शकारभाषण- स्वादुपपद्यते । छिष्णालज पुंश्चलीज इत्यर्थः ।