एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२०६
मृच्छकटिके

 शकारः---तेण हि पडतोवालिदै कदुअ मालेहि । [ तेन हि पटा- तापवारितां कृत्वा मारय ।]

 विटः---मूर्ख ! अपध्वस्तोऽसि ।।

 शकारः–अधम्मभीलू एशे बुड्कोले । भोदु, थावलों चेडे अणुणेमि । पुत्तका थावलका चेडा ! शोवण्णखंडुआई दइश्शं । [ अधर्मभीरुरेष वृद्धकोलः । भवतु, स्थावरकं चेटमनुनयामि । पुत्रक स्थावरक वेट ! सुवर्णकटकानि दास्यामि ।

 चेटः–अहं पि पहिलिश्शं । [ अहमपि परिधास्यामि ।]

 शेकारः-शोवण्णं दे पीढके कालइश्शं । [सौवर्ण ते पीठकं कारयिष्यामि ।।

 चेटः--अहं पि उवशिश्शं । [ अह्मप्युपवेक्ष्यामि ।]

 शकारः-शव्वं दे उच्छिश्टअं दइश्शं । [ सर्व त उच्छिष्टं दास्यामि । ]

 चेटः---अहं पि खाइश्शं । [ अहमपि स्वादिष्यामि ।]

 शकारः--शव्वचेडाणं महत्तलकं कलइश्श । [ सर्वचेटानां महत्तर कारयिष्यामि ।]

 चेटः–भट्टके ! हुविश्शं । [ भट्टक ! भविष्यामि ।।

 शकारः-—ता मण्णेहि मम वअणं । [ तन्मन्यव मम वचनम् ।।

 चेटः--भट्टके ! शव्वं कलेमि वजिअ अकजं । [भट्टक ! सर्व करोमि वर्जयित्वाऽकार्यम् ।]

 शकारः---अकज्जाह गंधे वि णन्थि । [ अकार्यस्य गन्धोऽपि नास्ति ।]


धिकृतः ॥ खेडआई बाहुवलय विशेषान् । पहिलिस्से परिधास्ये ॥ पीढके पीठम् ॥ अवधिसिस्सं उपवेक्ष्यामि ॥ तंवहिहिसिधोष्टासि (१) उच्छिश्ट* भोजनाध- --