प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२०९
अष्टमोऽङ्कः

गर्भदासः । अहं राष्ट्रियश्यालः इस्मादिभेमि वरपुरुषमनुष्यः १ । अरे गर्भदास चेट ! गच्छ स्वम् । अपवारके प्रविश्य विश्रान्त एकान्ते तिष्ठ ।]

 चैटः--जं भट्टके आणवेदि । ( वसन्तसेनामुपसृत्य ) अज्जए ! एत्तिके मे विहवे । [ यमक अज्ञापयति । आर्थे ! एतावान्भे विभवः । ( इति निष्क्रान्तः) ।

 शकारः—(परिकर बध्न्) च्यिश्ट वर्शतशेणिए ! च्यिश्ट; माल- इश् । [ तिष्ठ वसन्तसेने ! तिष्ठ; भारयिष्यामि ।]

 विटः–आः, ममाग्रतो व्यापादयिष्यसि ? । ( इति गले गृह्णाति )

 शकारः---(भूमौ पतति ) भावे ! भटकं मालेदि । ( इति मोहं नाट- यति, चेतन लब्ध्वा )

शब्वकालं मए पुश्टे मंशेण अ घिपण अ ।
अज़ कजे शमुरपण्णे जादे में वेलिए कधं ॥ २८ ॥

( विचिन्त्य ) भोदु, लद्धे मए उवाए । दिण्णा वुड्खोडेण शिलञ्चाल- णशण्णा । ता एवं पेशिअ वशंतशेणिों मालइश्शं। एवं दाव । ( प्रकाशम् ) भावे ! जं तुम भए भणिदे, तं कधे हग्गे एवं वडूकेहि मल्लकम्पमाणेहि कुलेहिं जादे अकज्ञ कलेमि ? एव्वं एदं अंगीकलावेहूं मए भणिदं । [ भावो भट्टकं मारयति ।


क( स्मात् )स्य बिमेमि। अपि तु न कस्यापीयर्थः ॥ ओवलिके अपवारके गृह विशेष इत्यर्थः ॥ परिकरे ‘काछ' इति प्रसिद्धम् ॥ सर्घकालमित्यादि । अर्थस्तु--- सर्वकालं मया पुष्टो मसेन च घृतेन च । अद्य कार्ये समुत्पन्ने जातो मे बैरिक्रः कथम् ॥ वैरिको धैरी। खाथै कः ॥ ३८ ॥ लब्धो मथोपायः । दफा वृद्धखोडेन शणा उपदेशः । एदं विटम् । भा} यत्त्वं मया भणितः सर्वः समम् (?)। कृयमहं एवं बृहतो मलकप्रमाणात् । समुद्रप्रमाणादिति वक्तव्ये मो म ख्यन्मल्ल- कप्रमाणतया कुलमुपमिनोति। ‘मल्लिका पत्रपुटिका तया कुलस्य महत्त्वं मौख्यदुप- मिनोति' इति प्राचीनटीका । जातोऽकार्य करोमि । एवमेतदमीझारयितुं मयी भूमि मृ० १४