प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२३८
मृच्छकटिके

 चारुदत्तः--( विचिन्त्य )

परिभातम्य में राज्ञा शीलेन च कुलेन च ।
यत्सत्यमिदमाह्वानमवस्थामभिङ्किते ॥ ८॥

( सवितर्क, खगतम् )

ज्ञतो नु किं स खलु बन्धनविप्रयुक्तो
मार्गगतः प्रवहणेन मयापनीतः।
चारेक्षणस्य नृपतेः श्रुतिमागतो वा
येनाहमेवमभियुक्त इव प्रयामि ॥ ९॥

अथवा किं विचारितेन ? । अधिकरणमण्डपमेव गच्छामि । भद्र शोध- नक ! अधिकरणस्य मार्गमा देशय ।

 शोधनकः-एदु एदु अज्जो । [एवेत्वार्यः ।]

( इति परिक्रामतः )

 चारुदत्तः--( सशकम् ) तत्किमपरम् ।

रूक्षस्वरं वाशति वयसोऽय-
ममात्यभृत्या मुहुराह्वयन्ति ।
सव्यं च नेत्र स्फुरति प्रसह्य
ममानिमित्तानि हि खेदयन्ति ॥ १० ॥

 शोधनकः-एदु एदु अज्जो सैरं असंभेतं । [ एवेत्वार्यः स्वैरम- संभ्रान्तम् ।]


तेति कायस्थसंबोधनम् । खैर खच्छन्दम् । असंभ्रान्तं संभ्रमशून्यम् ॥ परीति । अवस्थामीहशी दशाम् ॥ ८ ॥ लान इति । मार्गागत आर्यकः ॥९॥ रुक्षेति । ‘शास बसू शब्द’ भ्वादिरात्मनेपदी । रेहादेरात्मनेपदारवाछ परस्मैपदम् । ‘वा शब्दे' इति तुदादिस्तालव्यान्तः । आत्मनेपदी ( १ ) ॥ १० ॥ पाठा०—१ शातो हि किं नु खलु. टिप्प-1 आयेकः। 2 सव्यं वाममित्यर्थः, 'वामं शरीरं सव्यं स्यात्

इत्यमरः । अत एवानिमित्तान्यपशकुनाः खेदयन्ति ।