प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
२८०
मृच्छकटिके

पुनर्जना मरणभीरुका मानवा वा ? । श्लोके कोऽप्युत्थितः पतति, कोऽपि पतितोऽप्युत्तिष्ठते । उशिष्ठस्पततो असनपातिका शवस्य पुनरस्ति । एतानि हृदये कृत्वा संधारयात्मानम् । एतचतुर्थ घोषणास्थानम् , तदुद्धोषयवः ।।

( पुनस्तथैवोद्घोषयतः )

 चारुदत्तः--हा प्रिये वसन्तसेने ! (‘शशिविमलमयूख--- [१०११३ ] इत्यादि पुनः पठति )

( ततः प्रविशति ससंभ्रमा वसन्तसेना भिक्षुश्च )

 भिक्षुः--हीमाणहे, अट्ठाणपलिश्शंतं शमश्शाशिअ वशंतशेणिों णमंते अणुग्गहिदम्हि पञ्चज्जाए । उवाशिके ! कहिं तुम गइश्शं है । [ आश्चर्यम्, अस्थानपरिश्रान्ति समाश्वास्य वसन्तसेनिको नयज्ञनुगृहीतोऽस्मि प्रव्रज्यया । उपासिके ! कुन्न त्वां नेष्यामि ? ।]

 वसन्तसेना--अज्जचारुदत्तस्स जेब गेहं । तस्स देसणेण मिअ- लांछणस्स विअ कुमुदिणि आणदेहि मं । [ आर्यचारुदत्तस्यैव गेहम् । सस्य दर्शनेन मुगलान्छनस्येव कुमुदिनीमानन्दय माम् ]

 भिक्षुः—(स्वगतम् ) कदलेण मग्गेण पविशाम ? । ( विचिन्य } लाअमम्गेण जेव पविशामि । उवाशिके ! एहि, इमं लाअमर्ग; ( आकर्य) किं णु हु एशे लाअमग्गे महंते कलअले शुणीअदि ? । [ कतरेण मार्गेण प्रविशाम ? । राजमार्गेणैव प्रविशामि । उपासिके । एहि, अयं राजमार्गः; किं नु खल्वेष राजमार्गे महान्कलकलः श्रूयते ।।]

 वसन्तसेना--( अग्रतो निरूप्य) कधं पुरदो महाजणसमूहो ? । अज ! जाणाहि दाब किं खेदं त्ति । विसमभरकेता विअ वसुंधरा एअवासोण्णदा उज्जइणी वट्टदि । [कथं पुरतो महाअनसमूहः ? । आर्य !


॥ ३५ ॥ अठ्ठाण बुद्धस्थानम् । जीर्णस्थानरूपमेव (१) । उपासिके । परिवाळेहि प्रतिपालय । क्षणं तिघ्तीति ( विधेवि ) मारणव्यापारिफ्रोक्तिरियम् ।