प्रमुखा विकल्पसूचिः उद्घाट्यताम्
एतत् पृष्ठम् अपरिष्कृतम् अस्ति
37
OR THE HUNDRED VERSES ON RENUNCIATION

परिभ्रमसि कि मुधा क्वचन चित्त विश्रम्यतां
स्वयं भवति यद्यथा भवति तत्तथा नान्यथा ।
अतीतमननुस्मरन्नपि च भाव्यसंकल्पय
नतर्कितसमागमाननुभवामि भोगानहम् ।।६२।

 62. Why dost thou, my mind, wander about in Vain ? Rest (thyself) somewhere. Whatever happens in a particular way, happens so by itself, and not otherwise. So not thinking over the past, nor resoiving about the future, I realize enjoy ments that come without engaging my thoughts

एतस्माद्विरमेन्द्रियार्थगहनादयासन्नादाश्रय
श्रेयोमार्गमशषङ्गःखशमनव्यापारदकं क्षणात् ।
स्वामीभावमुपैहि संत्यज निजां कल्लोललोलां गति
सा भूय भज भङ्गुरां भवरत चेतः प्रसीदाधुना ।।६३।

 63. Desist, o heart, from the troublous labyrinth of sense-objects ; take that path of (highest) good which is capable of bringing about in a moment the destruction of endless troubles; get thee to the state of thy Atan ; give up thy strear-like agitated fix; b¢ calm now and never again seek transient worldly attachments.

मोहं मजसे ससुपा रतिं चन्द्रार्धभूडामणौ ।
चेतः स्थगतरंगिणीतभुवमासभङ्गीकुरु ।
को को बीच बुद्बुदेषु च तड्रिलेखासु च औषु अँ
ज्वलाग्न थु च पन्नगेषु च सुहुङगेषु च प्रशसः ।। ६४।।