← सर्गः ४३ रामायणम्/सुन्दरकाण्डम्
सुन्दरकाण्डम्
वाल्मीकिः
सर्गः ४५ →

श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे द्वितीयः सर्गः ॥५-२॥


सन्दिष्टो राक्षसेन्द्रेण प्रहस्तस्य सुतो बली । 
जम्बुमाली महादंष्ट्रो निर्जगाम धनुर्धरः ।। ५.४४.१।। 

रक्तमाल्याम्बरधरः स्रग्वी रुचिरगुण्डलः । 
महान् विवृत्तनयनश्चण्डः समरदुर्जयः ।। ५.४४.२।। 

धनुः शक्रधनुः प्रख्यं महद्रुचिरसायकम् । 
विस्फारयानो वेगेन वज्राशनिसमस्वनम् ।। ५.४४.३।। 

तस्य विस्फारघोषेण धनुषो महता दिशः । 
प्रदिशश्च नभश्चैव सहसा समपूर्यत ।। ५.४४.४।। 

रथेन खरयुक्तेन तमागतमुदीक्ष्य सः । 
हनुमान् वेगसम्पन्नौ जहर्ष च ननाद च ।। ५.४४.५।। 

तं तोरणविटङ्कस्थं हनुमन्तं महाकिपम् । 
जम्बुमाली महाबाहुर्विव्याध निशितैः शरैः ।। ५.४४.६।। 

अर्धचन्द्रेण वदने शिरस्येकेन कर्णिना । 
बाह्वोर्विव्याध नाराचैर्दशभिस्तं कपीश्वरम् ।। ५.४४.७।। 

तस्य तच्छुशुभे ताम्रं शरेणाभिहतं मुखम् । 
शरदीवाम्बुजं फुल्लं विद्धं भास्कररश्मिना ।। ५.४४.८।। 

तत्तस्य रक्तं रक्तेन ऽञ्जितं शुशुभे मुखम् । 
यथा ऽ ऽकाशे महापद्मं सिक्तं चन्दनबिन्दुभिः ।। ५.४४.९।। 

चुकोप बाणाभिहतो राक्षसस्य महाकपिः ।। ५.४४.१०।। 

ततः पार्श्वे ऽतिविपुला ददर्श महतीं शिलाम् । 
तरसा तां समुत्पाट्य चिक्षेप बलवद्बली । 
तां शरैर्दशभिः क्रुद्धस्ताडयामास राक्षसः ।। ५.४४.११।। 

विपन्नं कर्म तद् दृष्ट्वा हनुमांश्चण्डविक्रमः । 
सालं विपुलमुत्पाट्य भ्रामयामास वीर्यवान् ।। ५.४४.१२।। 

भ्रामयन्तं कपिं दृष्ट्वा सालवृक्षं महाबलम् । 
चिक्षेप सुबहून् बाणान् जम्बुमाली महाबलः ।। ५.४४.१३।। 

सालं चतुर्भिश्चिच्छेद वानरं पञ्चभिर्भुजे । 
उरस्येकेन बाणेन दशभिस्तु स्तनान्तरे ।। ५.४४.१४।। 

स शरैः पूरिततनुः क्रोधेन महता वृतः । 
तमेव परिघं गृह्य भ्रामयामास वेगतः ।। ५.४४.१५।। 

अतिवेगो ऽतिवेगेन भ्रामयित्वा बलोत्कटः । 
परिघं पातयामास जम्बुमालेर्महोरसि ।। ५.४४.१६।। 

तस्य चैव शिरो नास्ति न बाहू न च जानुनी । 
न धनुर्न रथो नाश्वास्तत्रादृश्यन्त नेषवः ।। ५.४४.१७।। 

स हतस्तरसा तेन जम्बुमाली महाबलः । 
पपात निहतो भूमौ चूर्णिताङ्गविभूषणः ।। ५.४४.१८।। 

जम्बुमालिं च निहतं किङ्करांश्च महाबलान् । 
चुक्रोध रावणः श्रुत्वा कोपसंरक्तलोचनः ।। ५.४४.१९।। 

स रोषसंवर्तितताम्रलोचनः प्रहस्तपुत्रे निहते महाबले । 
अमात्यपुत्रानतिवीर्यविक्रमान् समादिदेशाशु निशाचरेश्वरः ।। ५.४४.२०।। 

इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमत्सुन्दरकाण्डे चतुश्चत्वारिंशः सर्गः ।। ५.४४।।
</poem>