← सर्गः ४९ रामायणम्/सुन्दरकाण्डम्
सुन्दरकाण्डम्
वाल्मीकिः
सर्गः ५१ →

श्रीमद्वाल्मीकियरामायणे सुन्दरकाण्डे द्वितीयः सर्गः ॥५-२॥


तमुद्वीक्ष्य महाबाहुः पिङ्गाक्षं पुरतः स्थितम् ।	
कोपेन महता ऽ ऽविष्टो रावणो लोकरावणः ।। ५.५०.१।।	
शङ्काहतात्मा दध्यौ स कपान्द्रं तेजसावृतम् ।	
किमेष भगवान्नन्दी भवेत् साक्षादिहागतः ।। ५.५०.२।।	
येन शप्तो ऽस्मि कैलासे मया सञ्चालिते पुरा ।	
सो ऽयं वानरमूर्तिः स्यात् किंस्विद्बाणोपि वा ऽसुरः ।। ५.५०.३।।	
स राजा रोषताम्राक्षः प्रहस्तं मन्त्रिसत्तमम् ।	
कालयुक्तमुवाजेदं वचो विपुलमर्थवत् ।। ५.५०.४।।	
दुरात्मा पृच्छ्यतामेष कुतः किं वा ऽस्य कारणम् ।	
वनभङ्गे च को ऽस्यार्थो राक्षसीनां च तर्जने ।। ५.५०.५।।	
मत्पुरीमप्रधृष्यां वा ऽ ऽगमने किं प्रयोजनम् ।	
आयोधने वा किं कार्यं त्वया कपे ।। ५.५०.६।।	
रावणस्य वचः श्रुत्वा प्रहस्तो वाक्यमब्रवीत् ।	
समाश्वसिहि भद्रं ते न भीः कार्या त्वया कपे ।। ५.५०.७।।	
यदि तावत्त्वमिन्द्रेण प्रेषितो रावणालयम् ।	
तत्त्वमाख्याहि मा भूत्ते भयं वानर मोक्ष्यसे ।। ५.५०.८।।	
यदि वैश्रवणस्य त्वं यमस्य वरुणस्य च ।	
चाररूपमिदं कृत्वा प्रविष्टो नः पुरीमिमाम् ।	
विष्णुना प्रेषितो वापि दूतो विजयकाङ्क्षिणा ।। ५.५०.९।।	
न हि ते वानरं तेजो रूपमात्रं तु वानरम् ।। ५.५०.१०।।	
तत्त्वतः कथयस्वाद्य ततो वानर मोक्ष्यसे ।	
अनृतं वदतश्चापि दुर्लभं तव जीवितम् ।	
अथवा यन्निमित्तं ते प्रवेशो रावणालये ।। ५.५०.११।।	
एवमुक्तो हरिश्रेष्ठस्तदा रक्षोगणेश्वरम् ।। ५.५०.१२।।	
अब्रवीन्नास्मि शक्रस्य यमस्य वरुणस्य वा ।	
धनदेन न मे सख्यं विष्णुना नास्मि चोदितः ।। ५.५०.१३।।	
जातिरेव मम त्वेषा वानरो ऽहमिहागतः ।	
दर्शने राक्षसेन्द्रस्य दुर्लभे तदिदं मया ।। ५.५०.१४।।	
वनं राक्षसराजस्य दर्शनार्थे विनाशितम् ।	
ततस्ते राक्षसाः प्राप्ता बलिनो युद्धकाङ्क्षिणः ।। ५.५०.१५।।	
रक्षणार्थं तु देहस्य प्रतियुद्धा मया रणे ।	
अस्त्रपाशैर्न शक्यो ऽहं बद्धुं देवासुरैरपि ।। ५.५०.१६।।	
पितामहादेव वरो ममाप्येषो ऽभ्युपागतः ।	
राजानं द्रष्टुकामेन मयास्त्रमनुवर्तितम् ।। ५.५०.१७।।	
विमुक्तो ह्यहमस्त्रेण राक्षसैस्त्वभिपीडितः ।	
केनचिद्राजकार्येण संप्राप्तो ऽस्मि तवान्तिकम् ।। ५.५०.१८।।	
दूतो ऽहमिति विज्ञेयो राघवस्यामितौजसः ।	
श्रूयतां चापि वचनं मम पथ्यमिदं प्रभो ।। ५.५०.१९।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमत्सुन्दरकाण्डे पञ्चाशः सर्गः ।। ५.५०।।	
</poem>